Cinemagraph

Cinemagraph

Een cinemagraph is oogverblindend. Ze vangen en houden onze aandacht vast met hun verleidelijke kwaliteit. Niet helemaal een foto, niet helemaal een video, ze laten de geest denken dat ze iets magisch zien. Maar, wat is een cinemagraph precies?

Misschien ben je gewoon op cinemagraphs gestuit; je wilt erachter komen wat ze zijn, en hoe je ze kunt gebruiken als onderdeel van je bedrijf. Of misschien ben je al een tijdje bezig met het maken van deze levende foto’s, maar heb je moeite om ze uit te leggen aan je klanten. Wat je reden ook is, deze post zou je wat duidelijkheid moeten geven over dit snelgroeiende nieuwe medium, en waarom de cinemaparagraaf zijn rechtmatige plaats heeft ingenomen naast fotografie en video.

Wat is een cinemagraph?

Cinemagraphs, vaak omschreven als Harry Potter-achtige bewegende beelden, zijn een magische hybride van fotografie en video. Ze bevatten subtiele bewegingen die in een korte, eindeloze lus spelen, terwijl de rest van het beeld stil blijft staan. De beweging benadrukt een paar seconden van de video, waardoor deze naadloos overgaat in de stilstaande foto.

Soms lijken cinemagraphs vermomde foto’s te zijn, ze verrassen de kijker als ze tot leven komen met een vleugje beweging. Dit maakt ze een populaire keuze voor adverteerders die de aandacht van hun publiek proberen vast te houden.

Het klinkt als een geanimeerde GIF dat is het niet. Hoewel ze allebei een lus bevatten, is een GIF een bestandsformaat van lage kwaliteit dat teruggaat tot het begin van de jaren ’80.

Heb je een voorbeeld van een cinemagraph?

Jazeker, zie hier een voorbeeld van een cinemagraph dat ik een tijd voor deze website heb gebruikt.

 

Hoe werken cinemagraphs?

Cinemagraphs worden nu overal gebruikt, maar mensen weten vaak niet waar ze naar kijken. Ze zijn als een goocheltruc… ze laten de kijker denken dat hij of zij een levende foto ziet. In werkelijkheid zijn cinemagraphs een combinatie tussen fotografie en video, waarbij de twee media met elkaar vermengd worden.

Cinemagraphs worden gedeeld als korte looping video’s, meestal met een lengte van 3-10 seconden. Ze zijn zo gemaakt dat de kijker niet kan zien wanneer de videoloop begint en eindigt; hij is naadloos. Een enkele cinemagraaflus is traditioneel zeer kort en duurt slechts enkele seconden.

De hoogste kwaliteit cinemagraphs worden vaak gemaakt van 4K, en soms zelfs 6K video. Hoewel cinemagraphs in meerdere bestandsformaten kunnen worden geëxporteerd, houdt het exporteren als videobestand de kwaliteit zeer hoog en zorgt het ervoor dat ze er fantastisch uitzien. Bestandsformaten zoals H.264, en de nieuwe high efficiency video codec die bekend staat als H.265 zijn de meest voorkomende.

Waar kan ik een cinemagraph gebruiken?

Net als bij foto’s en video’s is het gebruik van cinemagrabrieken eindeloos. Kunstenaars grijpen het medium aan om de nieuwigheid ervan te benutten en de manier waarop ze zich kunnen uitdrukken in twijfel te trekken.

De combinatie van statica en beweging maakt cinemagraphs ook tot een populair instrument voor digitale marketing. Merken en organisaties creëren cinemagraphs voor alle verschillende soorten van hun marketing content. Meer specifieke voorbeelden van hoe en waar cinemagraphs kunnen worden gebruikt zijn onder andere:

  • Digitale advertenties
  • Websites, landingspagina’s en blogs
  • E-mail/nieuwsbrieven
  • Sociale media
  • Digitale displays en billboards
  • Lange vorm video’s
  • Museum en galerijen

In principe kun je nu overal waar je een video kunt laten zien een cinemaparagraaf gebruiken.

Hoe maak je een cinemagraph

De beste cinemagraphs worden gemaakt met behulp van video dat meestal met een statief of op een stabiel oppervlak wordt opgenomen. Na het instellen van je opname en het drukken op de opnameknop is het tijd om te bewerken.

Bij het bewerken van een cinemagraaf combineer je de video met een stilstaand beeld, waarbij je maskeert welk deel van het beeld je wilt zien bewegen. Daarna kies je welk type lus je wilt dat de beweging bevat: stuiteren, of herhalen. Je kunt nog veel meer kleine aanpassingen doen – zoals kleur, snelheid of bijsnijden – maar eigenlijk zijn de basisprincipes van het maken van een cinemagraaf alleen maar het maskeren en het kiezen van een loop.